Suzanne Nederlof

Trainster

Sinds ik in 2006 voor het eerst van geweldloze communicatie hoorde heb ik het niet meer losgelaten. Ik heb vele trainingen gevolgd en gegeven en heb gezien hoe mensen binnen een team met elkaar gaan samenwerken als ze horen wat de ander echt nodig heeft, ik heb gezien hoe mensen met verschillende belangen manieren kunnen vinden om samen te werken, zodat iedereen daar meer aan overhoudt en zich er tevreden bij voelt. Het heeft ook mijn eigen leven en de kwaliteit van mijn contacten enorm verbeterd! Ik werk met mensen uit allerlei landen en culturen en het raakt me steeds weer dat de behoeften die wij als mens hebben universeel zijn, en hoeveel meer begrip we voor elkaar hebben als we daar contact mee maken. 

Innovatie en ‘social change’

Tijdens mijn werk in West-Afrika heb ik verbindende communicatie gebruikt om het gesprek tussen groepen met verschillende belangen te faciliteren, en samen tot innovatie te komen. Nadat ik de overstap had gemaakt van advieswerk in de “ontwikkelingssamenwerking” richting onderwijs ben ik me ook gaan verdiepen in verbindende communicatie binnen teams en als verbindend leider. Inmiddels train ik steeds vaker ook studenten in de verbindende communicatie. Of ik nu met een groep jonge studenten in de zaal zit die allemaal dolgraag een bijdrage willen leveren aan een “betere wereld”, of met een groep volwassenen uit allerlei hoeken van de wereld, van Bangladesh tot Rwanda, van Zimbabwe tot Bhutan, elke keer weer word ik geraakt door de kracht van verbindende communicatie. Hoe mensen elkaar anders leren begrijpen, hoe ze delen wat belangrijk voor ze is, en vooral hoe ze dat in gaan zetten in hun families of werk- of dat nu in Ghana of in Indonesië of in Duitsland is.

Achtergrond

Ik ben geboren in een klein dorpje in de Alblasserwaard, een van mijn docenten antropologie zou dat later “het meest traditionele stukje Nederland noemen”. Na mijn VWO had ik geen idee wat ik wilde, behalve dan dat ik wilde bijdragen aan een wereld zonder armoede en ongelijkheid. Ik ben al snel afgereisd naar Afrika om de relaties tussen verschillende groepen mensen te bestuderen en heb een MsC in rurale ontwikkelingssociologie aan de universiteit van Wageningen gehaald. Later heb ik ook mijn PhD in communicatie en innovatie aan diezelfde universiteit gedaan en heb daarin gekeken naar hoe onderzoek bij zou kunnen dragen aan het verbeteren van de omstandigheden van kleine boeren in West-Afrika. Ik heb meer dan tien jaar in Burkina Faso, Ghana en Togo gewoond en gewerkt (en spreek naast het Nederlands ook Engels en Frans). Daarna heb ik vanuit Nederland in met name Afrika bijgedragen aan innovatie en “multi-stakeholder processen”. Sinds 2013 werk ik, naast het runnen van EmpaTilya, voor Hogeschool van Hall Larenstein waar ik me bezig hou met voedselzekerheid, innovatie en internationale ontwikkeling. En natuurlijk zit “compassionate communication”  ook verweven in een aantal modules die ik geef. Ik ben kandidaat internationale certificering geweldloze communicatie.